DE LINK TUSSEN PESTICIDEN EN PARKINSON
De ziekte van Parkinson is een ingrijpende neurologische aandoening die wereldwijd miljoenen mensen treft. In toenemende mate is er wetenschappelijke aandacht voor omgevingsfactoren die mogelijk een rol spelen bij het ontstaan van de ziekte. Blootstelling aan pesticiden is één van de factoren waar onderzoek naar wordt gedaan.
Als biologische onderneming werken wij vanuit het voorzorgsprincipe. Wanneer er serieuze aanwijzingen zijn dat bepaalde stoffen risico’s kunnen vormen voor mens en milieu, vinden wij dat voorzichtigheid voorop moet staan. Vanuit die overtuiging steunen wij het werk van ParkinsonNederland. Deze organisatie zet zich in voor wetenschappelijk onderzoek, betere behandelingen en ondersteuning van mensen die leven met Parkinson.
Wij delen hieronder twee persoonlijke verhalen. Verhalen die raken. Verhalen die vragen oproepen. Verhalen die het belang onderstrepen van onafhankelijk onderzoek en een zorgvuldige omgang met onze leefomgeving.
Hoewel wetenschappelijk onderzoek nog niet alle antwoorden geeft, groeit de aandacht voor de mogelijke relatie tussen langdurige blootstelling aan bepaalde bestrijdingsmiddelen en het risico op Parkinson. Juist daarom vinden wij het belangrijk om ruimte te geven aan de ervaringen van mensen zelf, in verbinding met organisaties die werken aan oplossingen.
VERHALEN DIE RAKEN
ÉÉN DUIDELIJKE OVEREENKOMST
Nico groeide in de jaren zestig op in Zuid-Holland. Als scholier werkte hij in de tomatenkassen van Nieuwerkerk aan den IJssel. Dat daar regelmatig met pesticiden werd gespoten, stond hij destijds nauwelijks bij stil. Het hoorde bij het werk. Het werd toegestaan. En dus werd aangenomen dat het veilig was.
Pas veel later, na het lezen van het boek Silent Spring, realiseerde hij zich dat chemische bestrijdingsmiddelen ook gevolgen voor mensen kunnen hebben. Toch had hij nooit gedacht dat het zijn eigen gezondheid zou raken.
Vier jaar geleden kreeg Nico de diagnose ziekte van Parkinson. Wat hem sindsdien bezighoudt, is de opvallende overeenkomst binnen zijn oude vriendengroep: van de vijf mannen die destijds in dezelfde kassen werkten, hebben inmiddels vier Parkinson en één neuropathie ontwikkeld. De gedeelde factor? Ze werkten allemaal in dezelfde periode in de tomatenkassen.
Vandaag de dag wordt hij tijdens wandelingen in agrarisch gebied soms nog geconfronteerd met spuitnevel. Het herinnert hem eraan hoe dichtbij mogelijke blootstelling kan zijn. Zijn wens is helder: meer onafhankelijk wetenschappelijk onderzoek dat duidelijkheid geeft over de rol van pesticiden bij het ontstaan van Parkinson, en een overheid die het voorzorgsprincipe zwaarder laat wegen dan economische belangen.
- Nico
GEVAAR DAT DICHTBIJ KOMT
Arie verhuisde in 1962 als kind naar een dorp in Limburg. Hun nieuwe woning grensde aan een fruitboomgaard die nog enkele jaren actief werd bespoten. Bij windstil weer dreef de nevel van bestrijdingsmiddelen zelfs hun keuken binnen. Het voelde destijds niet uitzonderlijk. Als het was toegestaan, dan zou het wel veilig zijn, zo was de gedachte.
Decennia later veranderde dat perspectief. In 2017 kreeg Arie de diagnose Parkinson. Kort daarna volgde ook zijn zus. Zij verdroeg de medicatie niet en overleed het jaar daarop. Binnen hun gezin van vijf kregen uiteindelijk twee mensen de diagnose. Arie vermoedt dat ook zijn vader de ziekte had, al werd die nooit officieel vastgesteld.
Voor hem zijn bestrijdingsmiddelen daardoor geen abstract onderwerp meer. Het is een persoonlijke realiteit geworden. Een ervaring die hem doet pleiten voor een samenleving waarin volksgezondheid structureel zwaarder weegt dan economische belangen. Volgens hem wordt het mogelijke gevaar van pesticiden nog te vaak onderschat.
- Arie
Deel deze pagina